SD-Z2 - omówione zagadnienia: Formularz SD-Z2 - jak wypełnić druk, aby nie zrobić w nim błędu? Druk SD-Z2 - kiedy obowiązuje? Zgłoszenie otrzymania darowizny pieniężnej - konieczne udokumentowanie Jak wypełnić druk SDZ2 - dane identyfikacyjne stron umowy o darowiznę Informacje o przedmiocie darowizny Szczegółowe dane o nabytej darowiźnie Formularz SD-Z2 - szczególny rodzaj darowizny pieniężnej Formalności końcowe Formularz SD-Z2 jak wypełnić druk, aby nie zrobić w nim błędu? Polskie prawo przewiduje szereg zwolnień podatkowych dla osób należących do I (oraz 0) grupy podatkowej. To członkowie najbliższej rodziny (wstępni i zstępni), rodzeństwo oraz pasierb, pasierbica, macocha i ojczym. Bezwzględnym warunkiem uzyskania takiego zwolnienia w przypadku otrzymania darowizny jest zgłoszenie tego faktu do urzędu skarbowego. Zgłoszenia dokonuje się osobiście w formie papierowej lub elektronicznej, przy czym drugi sposób wymaga posiadania profilu zaufanego lub wykorzystania narzędzi dostępnych na stronie Ministerstwa Finansów. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy darowizna ma formę aktu notarialnego (np. darowizna nieruchomości) – wtedy zgłoszenia dokonuje notariusz. Druk SD-Z2 – kiedy obowiązuje? Formularzem, który należy złożyć w US, jest druk SD-Z2, czyli zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Wypełnienie druku będzie wymagało przygotowania danych osobowych obdarowanego i darczyńcy, a także informacji o nabytej rzeczy (ruchomości, nieruchomości). Składają go osoby znajdujące się w I grupie podatkowej, ponieważ na formularzu zaznacza się między innymi stopień pokrewieństwa między darczyńcą a obdarowanym. Zgłoszenie otrzymania darowizny do US jest konieczne, jeśli łączna kwota sum uzyskanych w ten sposób w ciągu 5 lat przekroczy 9 637 zł. Zgłoszenie otrzymania darowizny pieniężnej – konieczne udokumentowanie Najczęściej zgłoszenia dotyczą darowizn w formie pieniężnej, uzyskanych w ramach prezentów ślubnych. Taka darowizna jednak musi być udokumentowana np. przelewem bankowym, przelewem do SKOK lub przekazem pocztowym, aby podlegała uldze podatkowej. Termin na złożenie druku to 6 miesięcy od chwili otrzymania pieniędzy, a szczegółowe informacje o tym, jak wypełnić druk SD-Z2 – darowizna pieniężna znajdują się w części I formularza SD-Z2. Jak wypełnić druk SD-Z2 – dane identyfikacyjne stron umowy o darowiznę Wypełnianie formularza zaczyna się od podania swojego identyfikatora podatkowego, czyli numeru PESEL i określenia daty powstania obowiązku podatkowego (najczęściej otrzymania darowizny). Należy pamiętać, że jeśli przekroczy się termin pół roku od powstania tego obowiązku, zwolnienie z zapłaty podatku nie będzie obowiązywało. Następnie w części A uzupełnieniu podlegają cel złożenia druku (złożenie zgłoszenia lub korekta zgłoszenia) oraz wybranie odpowiedniego urzędu skarbowego. Wypełniając zgłoszenie otrzymania darowizny online można bezpośrednio wybrać urząd z dostępnej w formularzu listy. Część B i C wymagają uzupełniania danych osobowych obdarowanego i darczyńcy. W przypadku tego drugiego trzeba będzie podać też jego PESEL. W części H natomiast określa się stopień pokrewieństwa (kim dla darczyńcy jest obdarowana osoba). Informacje o przedmiocie darowizny W części D należy zaznaczyć tytuł otrzymania praw do nabytej rzeczy (darowizna), natomiast część E pozostawia się pustą, chyba że doszło do nieodpłatnego zniesienia współwłasności (np. przekazania w formie darowizny swojej części nieruchomości, co dzieje się najczęściej w przypadku darowizn pospadkowych). Następnie w formularzu uzupełnia się informacje o dokumencie (część F), na którego podstawie otrzymało się darowiznę (umowa lub inny dokument, którym może być wyciąg bankowy). Dostarczanie urzędowi skarbowemu kopii nie jest konieczne, chyba że zostanie się wezwanym do wyjaśnień w razie jakichś wątpliwości. Szczegółowe dane o nabytej darowiźnie Zgłoszenie otrzymania darowizny do urzędu skarbowego najwięcej problemów sprawia w części G, gdzie trzeba podać bardzo dokładne informacje o nabywanych rzeczach. Na jednym formularzu można dokonać zgłoszenia kilku różnych typów darowizn od jednej osoby, np. darowiznę pieniężną połączoną z darowizną ruchomości (pojazdu). W tym drugim przypadku trzeba dodatkowo określić jej średnią wartość rynkową liczoną na dzień otrzymania darowizny. Zabronione jest celowe zaniżanie tej wartości. Na końcu wpisuje się też udział we własności, gdzie 1/1 to własność całkowita. Rubryk dotyczących darowizn mieszkań czy praw własnościowych najczęściej się nie wypełnia – umowa darowizny w ich przypadku jest sporządzona notarialnie i to notariusz dokonuje wtedy zgłoszenia. Formularz SD-Z2 – szczególny rodzaj darowizny pieniężnej Otrzymane pieniądze są specyficznym typem darowizny, ponieważ rządzą się pewnymi dodatkowymi zasadami. Jak wyżej wspomniano, aby podlegały uldze podatkowej i zwolnieniu z zapłaty podatku od spadku i darowizn, muszą być przekazane formalnie, a więc przelewem bankowym lub przekazem. Na dokumencie potwierdzającym przelew muszą więc widnieć dane darczyńcy i obdarowanego. Nie jest możliwe np. otrzymanie gotówki do ręki, wpłacenie jej na konto i przedstawienie tego dowodu wpłaty jako dowodu darowizny. Taka forma darowizny, mimo że od najbliższej rodziny, nie będzie podlegała zwolnieniu podatkowemu. W części I formularza należy dokładnie wskazać sposób przekazania pieniędzy. Jak wypełnić druk SD-Z2 – formalności końcowe Gotowe zgłoszenie otrzymania darowizny na formularzu SD-Z2 należy obowiązkowo podpisać oraz uzupełnić datą zgłoszenia wniosku. Dotyczy to formy papierowej; w przypadku zgłoszenia online podpisem jest profil zaufany lub wysłanie dokumentu za pośrednictwem portalu podatkowego na stronie Ministerstwa Finansów i zatwierdzenie wniosku danymi weryfikacyjnymi. Najważniejsze pytania 🔸Jak zgłosić otrzymanie darowizny? Darowiznę zgłasza się osobiście w Urzędzie Skarbowym lub w formie online na stronie Ministerstwa Finansów ( wypełniając odpowiedni formularz. 🔸 Co do jest formularz SD-Z2? To druk służący do zgłaszania darowizny otrzymanej od najbliższych członków rodziny (wstępni, zstępni, pasierbowie, macocha, ojczym, rodzeństwo), który pozwala na uniknięcie obowiązku płacenia podatku od darowizny. 🔸Kto składa druk SD-Z2? Druk składa osoba obdarowana. Wyjątkiem jest darowizna nieruchomości zawarta w akcie notarialnym, którego zgłoszenia dokonuje notariusz. 🔸Jak zapłacić podatek od nieruchomości przez internet? Zwykłym przelewem bankowym na rachunek właściwego urzędu gminy. Może te tematy też Cię zaciekawią Prowadzenie biznesu na YouTube: YouTube Studio Platforma YouTube w coraz mniejszym stopniu kojarzy się z amatorskimi materiałami o niskiej jakości, zmierzając w stronę profesjonalizacji i przyciągania osób traktujących ją jako sposób na zarabianie pieniędzy. Kolejnym narzędziem, które ma ułatwić dodawanie i zarządzanie materiałami wideo, marketingiem i relacjami z widzami, jest udoskonalone właśnie YouTube Studio. Jak z niego korzystać? Jaką funkcjonalność oferuje? Jak sprawnie dodać film przy jego pomocy? Czytaj dalej
Dziedzicząc w drodze spadku nieruchomość niewykluczone, że podatnik będzie musiał opłacić podatek od spadku na rzecz fiskusa. Na dodatek, jeśli sprzeda on taką nieruchomość w okresie 5 lat od jej nabycia, będzie musiał zapłacić jeszcze podatek dochodowy, a PIT spadkobiercy będzie musiał ujmować dochód uzyskany z takiej sprzedaży. Zestawienie roczne pit spadkobiercy będzie powiększone o wartość nieruchomości. Pytanie tylko, kto taką wartość ustala w postępowaniu spadkowym? Czy zeznania podatkowe PITy spadkobierców każdorazowo będą musiały uwzględnić spadek? Czy można uniknąć takiej sytuacji? Sprawa spadkowa Niezależnie od tego, czy podatnik w związku z nabywanym spadkiem musi zapłacić podatek do spadków, czy też nie, powinien w swojej deklaracji dla celów spadków – SD-3 lub SC-Z2, podać prawidłową wartość majątku, jaki został nabyty przez niego w drodze spadku. Przypomnijmy, że zeznanie SD-3 jest zeznaniem podatkowym o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych, z kolei druk SD-Z2 jest zgłoszeniem o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych. Wartość spadku wyszczególniona w takich rozliczeniach podatkowych musi być poprawna i zgodna z rzeczywistością. Bowiem to na jej podstawie organ skarbowy dokonuje obliczenia podatku od spadków i darowizn. Niezależnie od tego, co jest przedmiotem spadku, każdorazowo jego wartość ma obowiązek oszacować spadkobierca, czyli podatnik. Musi on przy tym pamiętać, że podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów, czyli tzw. czysta wartość spadku. Wartość ta ustalana jest według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania po stronie podatnika obowiązku podatkowego. Nabywca spadku musi w sposób rzetelny i zgodny z rzeczywistością ustalić wartość nabytych rzeczy lub praw majątkowych. Jeśli wartość ta nie odpowiada wartości rynkowej nieruchomości, wówczas organ podatkowy może wezwać nabywcę do podwyższenia lub obniżenia tej wartości. Wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych określa się, zgodnie z istniejącym stanem prawnym, na podstawie przeciętnych cen stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego. Przy nieruchomości odziedziczonej w spadku należy jej wartość określić posiłkując się wartością innych, podobnych nieruchomości, z tej samej lokalizacji w danym mieście. Jeżeli spadkobierca nie dokonał określenia wartości nabytych rzeczy lub praw majątkowych, bądź ich wartość określona przez niego nie odpowiada, według oceny naczelnika urzędu skarbowego, wartości rynkowej, organ ten wezwie nabywcę do jej określenia, podwyższenia lub obniżenia, w terminie nie krótszym niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, organ podatkowy w wezwaniu podaje wartość przedmiotu spadku według własnej, wstępnie dokonanej oceny. Jeśli spadkobierca pomimo wezwania, nie wywiąże się z obowiązku określenia wartości nieruchomości spadkowej lub poda wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, naczelnik urzędu skarbowego dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez nabywcę wyceny rzeczoznawcy. Jeżeli organ podatkowy powoła biegłego, a wartość określona z uwzględnieniem jego opinii różni się o więcej niż 33 % od wartości podanej przez nabywcę, koszty opinii biegłego ponosi nabywca. Jak określić wartość spadku? Skoro moment powstania obowiązku podatkowego będzie właściwym momentem dla określenia wartości rzeczy lub praw majątkowych przekazanych spadkobiercom w spadku, może to wywoływać pewne kłopoty. Mianowicie może wystąpić rozbieżność pomiędzy wartością majątku z dnia wystąpienia obowiązku podatkowego, czyli z chwilą przyjęcia spadku, a chwilą jego nabycia, czyli chwilą śmierci spadkobiercy. Może zdarzyć się, że przed dokonaniem wyliczenia wartości przedmiotu spadku, nastąpi ubytek takiej rzeczy spowodowany siłą wyższą. W takim przypadku należy przyjąć do ustalenia wartości spadku stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru podatku, a odszkodowanie za powstały nabytek, należne z tytułu ubezpieczenia, tym samym wliczy się do podstawy wymiaru. Jeśli po dacie powstania obowiązku podatkowego nastąpił przyrost lub zmniejszenie wartości majątku, np. poprzez rozbudowanie nieruchomości, nie wpłynie to na ustaloną wartość przedmiotu spadku. Podatek od spadku i podatek PIT Na podstawie ustalonej przez nabywcę spadku wartości nieruchomości przekazanej w drodze dziedziczenia, organ podatkowy wyznacza, jaki podatek podatnik zapłaci. Mowa tu o podatku od spadków i darowizn. Oczywiście, są pewne zwolnienia podatkowe, jakie w takiej sytuacji znajdują swoje zastosowanie. Ze zwolnienia od podatku od spadków i darowizn mogą skorzystać w przypadku nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, przez członków tzw. zerowej grupy podatkowej. Do grupy tej zalicza się spadkobierców należących do najbliższej rodziny spadkodawcy. Będą to: Małżonek, Zstępni, tj. dzieci, wnuki, prawnuki, Wstępni, tj. rodzice, dziadkowie, pradziadkowie, Pasierb, Rodzeństwo, Ojczym, Macocha. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn będzie zgłoszenie faktu nabycia nieruchomości w ramach spadku właściwemu naczelnikowi Urzędu Skarbowego. Oświadczenie o nabyciu spadku musi zostać złożone w okresie do 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, albo w ciągu 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku, lub od daty zarejestrowania u notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia. Zawiadomienie o nabyciu spadku, które pozwala na zwolnienie od podatku od spadków i darowizn najbliższą rodzinę spadkodawcy, składa się na druku SD-Z2. Jeśli po nabyciu spadku w formie nieruchomości, w ciągu 5 lat od tego momentu nabycia, właściciel nieruchomości sprzeda ją, będzie musiał zapłacić podatek dochodowy od uzyskanej kwoty. Jego zestawienie roczne pit będzie musiało ją uwzględnić.
SD- Z2 (6) 2/4 G. DANE DOTYCZĄCE NABYTYCH RZECZY LUB PRAW MAJĄTKOWYCH Lp. Rzeczy lub prawa majątkowe według stanu w dniu nabycia Wielkość nabywanego udziału w rzeczy lub w prawie majątkowym Miejsce położenia rzeczy lub wykonywania prawa majątkowego (adres) Wartość rynkowa nabywanych rzeczy lub praw majątkowych (udziału) w dniu CYTAT(desty2001 @ 21:13) Witam,Mam pytanie odnośnie druku SD-Z2. Skąd mam "wytrzasnąć" w polu 52 wartość rynkową nabytej rzeczy( w tym przypadku jest to pól mieszkania),To proste: trzeba pomnożyć liczbę metrów kw. mieszkania przez średnią cenę za m2 w tej miejscowości. Można cenę trochę skorygowąć w dół lub w górę w zależnosci od atrakcyjności i stanu nie był przeprowadzony jeszcze dział spadku???Dział spadku nie ma nic wspólnego z podatkiem od spadku i tym zeznaniem wpisuje się tu wartość całego mieszkania, połówki, czy tylko części, którą dziedziczę?Oczywiście tego, co zostało odziedziczone, jeśli jest to udział 1/8, to jedną ósmą wartości mieszkaniaCYTATI jeszcze jedno pytanie: Jeśli jest nas 4 spadkobierców (w tym mama,która jest właścicielem drugiej "połówki"mieszkania) dziedziczymy po równo, to udział np. mamy(pole 50 ) wynosi 1/8???Tak. Nabywając rzeczy, a także różnego rodzaju prawa majątkowe w drodze spadku lub darowizny, osoby, będące nabywcami, zobowiązane są do uiszczenia podatku od spadku i darowizn. Określenie wartości nabytych rzeczy i praw potrzebne jest zarówno do określenia wysokości podatku jak też ustalenia czy podatek należy rozliczyć. Poświadczenie dziedziczenia to szybszy niż sądowe postępowanie spadkowe sposób potwierdzenia prawa do spadku. Jest też nieco droższy – spadkobiercy muszą zostawić u notariusza kilkaset złotych. Liczą więc na to, że notariusz nie tylko sprawniej niż sąd potwierdzi ich prawa do spadku, ale także zdejmie im z barków załatwienie formalności podatkowych, tak jak to czyni w przypadku innych czynności notarialnych np. przy sporządzeniu aktu notarialnego umowy darowizny czy sprzedaży nieruchomości. Zdarza się, że i sami rejenci niezbyt jasno tłumaczą klientom zawiłości związane z obowiązkami podatkowymi. Naszą czytelniczkę notariusz poinformował, że sporządzi dla niej poświadczenie dziedziczenia, jeśli dostarczy zaświadczenie z urzędu skarbowego, że zapłaciła podatek od spadków i darowizn albo że jest z niego zwolniona. Urząd skarbowy odesłał ją z kwitkiem argumentując, że rozliczenie podatku będzie możliwe dopiero po uzyskaniu poświadczenia dziedziczenia lub postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku. W efekcie czytelniczka nie wiedziała, co ma zrobić najpierw. Tymczasem z obowiązkiem podatkowym w podatku od spadków i darowizn związane są pewne terminy, ich niedotrzymanie może wywołać negatywne dla spadkobiercy skutki. Uważać powinny zwłaszcza osoby, które zamierzają skorzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego dla członków najbliższej rodziny spadkodawcy. Fałszywe przekonanie o powinnościach notariusza może przekreślić im szanse na zwolnienie. Kiedy do notariusza ze sprawą spadkową Pozasądowe potwierdzenie nabycia majątku i praw po zmarłym możliwe jest od 2 października 2008 r. na podstawie sporządzonego przez notariusza aktu poświadczenia dziedziczenia. Po zarejestrowaniu w specjalnym publicznym rejestrze prowadzonym przez notariat, akt taki ma identyczną moc jak prawomocne postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku (art. 95j prawa o notariacie). Nie zawsze spadkobierca ma prawo wybrać między sądem a notariuszem. Decyduje o tym data otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy: poświadczenie dziedziczenia jest możliwe tylko dla spadków otwartych od 1 lipca 1984 r. Jeśli spadkodawca zmarł wcześniej, jego potencjalni spadkobiercy muszą iść do sądu. Pewne znaczenie ma także rodzaj testamentu, jakim dysponują spadkobiercy. Do notariusza można dostarczyć wyłącznie testament zwykły (najczęściej własnoręczny spadkodawcy lub sporządzony w formie aktu notarialnego). Oczywiście notariusz poświadczy nabycie spadku także wtedy, gdy nie ma żadnego testamentu i dziedziczenie obywać się musi wedle reguł ustawowych. W kancelarii notarialnej muszą się stawić jednocześnie wszyscy potencjalni spadkobiercy ustawowi i testamentowi albo osoby, na których rzecz spadkodawca uczynił zapisy windykacyjne. Nie może być między nimi sporu np. co do ważności testamentu. Jeśli ujawnią się okoliczności wskazujące, że nie wszyscy potencjalni spadkobiercy są obecni albo że istnieją inne testamenty – notariusz odmówi sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Spadkobiercom pozostanie droga sądowa. Notariusz najpierw sporządza protokół dziedziczenia, który podpisują wszyscy obecni, a następnie akt poświadczenia dziedziczenia, który niezwłocznie rejestruje w elektronicznym rejestrze poświadczeń dziedziczenia. Od tej chwili jest akt jest prawomocny. Ponadto, jak wskazuje art. 95p prawa o notariacie, ilekroć w innych przepisach jest mowa o postanowieniu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia. Jeżeli ustawa wyznacza początek lub koniec biegu terminu na dzień uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku, należy rozumieć przez to również dzień zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Wypis z takiego aktu poświadczenia dziedziczenia może być przesłany urzędowi skarbowemu lub izbie skarbowej, gdy organy takie tego zażądają. Obowiązek podatkowy może powstać jeszcze w kancelarii Osoba, która nabyła po zmarłym jego rzeczy i prawa majątkowe co do zasady musi zapłacić podatek od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy powstaje w chwili przyjęcia spadku, ale jeśli nabycie stwierdzono następnie orzeczeniem sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się takiego orzeczenia. Tak wynika z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Dlatego urzędy skarbowe nie domagają się podatku dopóty, dopóki nabycie spadku przez spadkobiercę nie zostanie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu. Na marginesie dodać trzeba, że żadne przepisy nie nakładają na spadkobierców obowiązku przeprowadzenia postępowania spadkowego. Jeśli jednak spadkobierca kiedykolwiek powoła się przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia spadku (gdy np. urząd zapyta, skąd ma taki majątek), to w tym samym momencie powstanie po stronie podatnika obowiązek rozliczenia się z podatku od spadku. A jak jest w przypadku poświadczenia dziedziczenia? Kiedy powstaje obowiązek podatkowy? Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie reguluje tej kwestii wprost. Pamiętajmy jednak, że zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku. Z tej przyczyny obowiązek podatkowy w podatku spadkowym powstaje w momencie rejestracji takiego aktu. Rejestracji notariusz dokonuje niemal od ręki, zwykle tego samego dnia, w którym akt został sporządzony, więc i obowiązek podatkowy spadkobierców powstanie tego samego dnia. To szybciej niż w przypadku sądowego postanowienia spadkowego, kiedy od wydania orzeczenia trzeba poczekać 2 tygodnie na uprawomocnienie. Ile czasu na rozliczenie Spadek, którego nabycie poświadczył notariusz, spadkobierca musi rozliczyć z fiskusem w ciągu miesiąca od powstania obowiązku podatkowego tj. od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Do zeznania podatkowego na formularzu SD-3 dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania, czyli wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość). Wartość ta musi być ustalona według stanu rzeczy i praw w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Czy koszty związane z poświadczeniem dziedziczenia można zaliczyć do długów i ciężarów i w ten sposób zmniejszyć podatek? Ustawa o podatku od spadków i darowizn tego nie precyzuje. Pozwala zaliczyć do długów i ciężarów koszty postępowania spadkowego, ale pod tym pojęciem rozumieć należy postępowanie przeprowadzone przed sądem. Skoro jednak akt poświadczenia dziedziczenia jest alternatywą dla sądowego potwierdzenia nabycia spadku, to przez analogię dopuszczalne powinno być odliczenie kosztów poniesionych w związku z uzyskaniem tego aktu od podstawy opodatkowania. Lepiej jednak, zapytać o taką możliwość urząd skarbowy. Jak wynika z ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek składania zeznania podatkowego nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika. Jednak notariusz nie jest płatnikiem podatku spadkowego. Nie ma zatem obowiązku pobierać podatku od spadkobierców i odprowadzać go do urzędu skarbowego. Nie ma też prawa uzależniać dokonania czynności notarialnej (sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia) od dokonania przez podatnika zapłaty podatku. Zwolnienia z podatku trzeba dopilnować samemu Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn niektórzy spadkobiercy mogą być zwolnieni z podatku od spadku. Do tej uprzywilejowanej grupy należą najbliżsi zmarłego: małżonek, dzieci, wnuki, prawnuki, rodzice, dziadkowie, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zgłoszenie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie sześciu miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Ustawa znowu nie wspomina w tym miejscu o akcie poświadczenia dziedziczenia, ale jak wynika z przepisów prawa o notariacie, trzeba zastosować tu analogię i zgłosić nabycie spadku w ciągu 6 miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Osoby, które nie zgłoszą nabycia spadku lub zrobią to po terminie, tracą prawo do zwolnienia i muszą zapłacić podatek na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej. Przepis art. 4a ust. 4 mówi, że zgłoszenia nabycia majątku nie trzeba dokonywać, gdy następuje ono na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego. Wydawać by się mogło, że przepis ten zwalnia spadkobierców z obowiązku zawiadamiania urzędu skarbowego o nabyciu spadku, gdy nabycie spadku potwierdza akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza. Takie przekonanie jest jednak mylne i to z dwóch powodów. Po pierwsze poświadczenie dziedziczenia nie następuje w drodze umowy, a po drugie akt poświadczenia nie jest aktem notarialnym w rozumieniu przepisów prawa o notariacie. Z tego powodu wyłącznie spadkobiercę obciąża obowiązek zgłoszenia nabycia spadku, jeśli zamierza skorzystać ze zwolnienia podatkowego. W tym celu spadkobierca składa w urzędzie skarbowym wypełniony formularz SD-Z2. W rubryce, w której określić trzeba wartość rynkową nabytej rzeczy lub udziału należy podać określoną samodzielnie, szacunkową wartość tej rzeczy lub udziału. Urzędy skarbowe raczej nie weryfikują podanych wartości, gdy zgłoszenie składa osoba zwolniona z podatku spadkowego. Wskazanie wartości nabytego spadku. Jak podaje art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tychSD- Z2 (3) 1/4 1. Numer Identyfikacji Podatkowej podatnika wym. w cz. B └────┴────┴────┴────┴────┴────┴────┴────┴────┴────┘ 2. Nr dokumentu 3. Status SD- Z2 ZGŁOSZENIE O NABYCIU WŁASNOŚCI RZECZY LUB PRAW MAJĄTKOWYCH 4. Data nabycia (dzieńOtrzymując darowiznę, należy odprowadzić z tego tytułu do urzędu skarbowego podatek od otrzymanego wzbogacenia. Jednak podatnik, który otrzymał darowiznę od najbliższych osób, może skorzystać ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Pobierz formularz SD-Z2 wraz z podatkowe i zwolnienie z podatku od spadków i darowiznUstawa o podatku od spadków i darowizn wymienia następujące grupy podatkowe:I grupa - małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha i teściowie,II grupa - zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych,III grupa - pozostałe nie podlega spadek lub darowizna o wartości nieprzekraczającej:1) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej,2) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej,3) zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej, Zwolnieniu od podatku podlega również nabyty spadek/darowizna od najbliższej rodziny, czyli od: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę niezależnie od wartości spadku/darowizny. Aby skorzystać ze zwolnienia od podatku, obdarowany musi złożyć w urzędzie druk SD-Z2. Do pobrania: Kiedy należy złożyć formularz SD-Z2?W celu skorzystania ze zwolnienia od zapłaty podatku, należy zgłosić fakt otrzymania darowizny do właściwego urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2, w ciągu 6 miesięcy od nabycia spadku/ w sytuacji, gdy otrzymana darowizna przekroczy wartość zwolnioną od podatku, konieczne jest złożenie wniosku SD-3 w ciągu miesiąca od dnia nabycia spadku/ podatnika i informacje o darowiźnie na formularzu SD-Z2Podatnik rozpoczyna uzupełnianie formularza SD-Z2 od wpisania swojego numeru NIP lub PESEL w polu nr w polach o numerze 4 i 5 uzupełnia datę nabycia darowizny oraz datę powstania obowiązku podatkowego. W przypadku darowizn data nabycia i data powstania obowiązku podatkowego zazwyczaj jest taka sama. Natomiast jeśli chodzi o spadek, data nabycia darowizny to dzień śmierci spadkobiercy, zaś data powstania obowiązku podatkowego to dzień przyjęcia A - Miejsce i cel składania zgłoszeniaW części A w punkcie nr 6 uzupełnia się dane właściwego urzędu skarbowego. Zazwyczaj jest nim urząd właściwy dla miejsca zamieszkania podatnika, który otrzymał darowiznę. Wyjątek stanowi sytuacja, w której przedmiotem darowizny jest nieruchomość. Wówczas właściwym urzędem skarbowym będzie ten, na obszarze którego znajduje się dana w polu nr 7 części A formularza SD-Z2 zaznacza się kwadrat 1, czyli “złożenie zgłoszenia”. Jeśli jednak podatnik dokonuje korekty zgłoszenia - zaznacza kwadrat nr 2 “korekta zgłoszenia”.Część B - Dane identyfikujące i adres zamieszkania podatnikaW tej części formularza należy wpisać dokładne dane osobowe oraz adres zamieszkania podatnika, czyli osoby C - Dane identyfikujące i adres zamieszkania darczyńcyTa część formularza SD-Z2 wymaga podania danych osobowych i adresu zamieszkania osoby, od której pochodzi darowizna, czyli danych D - Tytuł nabycia rzeczy lub praw majątkowychObowiązkowe jest wskazanie tytułu, z jakiego podatnik otrzymał przedmiot lub prawa majątkowe. W przypadku otrzymania darowizny podatnik zaznacza kwadrat nr 6, czyli “darowizna”.Część E - Nieodpłatne zniesienie współwłasności i tytuły określone w art. 1A ustawyTę część uzupełniają osoby, które w poz. 40 (część D) zaznaczyły kwadrat nr 9 nieodpłatne zniesienie współwłasności i tytuły określone w art. 1a F - Rodzaj dokumentu potwierdzającego nabycie własności rzeczy lub praw majątkowychDokument potwierdzający otrzymanie darowizny wnioskodawca wykazuje w tej części formularza SD-Z2. Jeśli przedmiotem darowizny są środki pieniężne i nie została spisana umowa potwierdzająca tę czynność, w części F należy zaznaczyć kwadrat nr 50. Wówczas potwierdzeniem darowizny może być wyciąg bankowy lub inny dowód przekazania majątku, który to jednak darowizna została udokumentowana pisemną umową, należy zaznaczyć w części F formularza, w punkcie nr 48 - “umowa”.Dokumentu potwierdzającego otrzymanie darowizny nie załącza się do składanego w urzędzie skarbowym formularza SD-Z2. Natomiast gdyby podatnik został wezwany, musi go okazać organom skarbowym. W związku z tym dowód ten należy przechowywać w G - Dane dotyczące nabytych rzeczy lub praw majątkowychW części G wykazuje się rzeczy i prawa majątkowe, które wnioskodawca otrzymał, a także miejsce ich użytkowania. Jeśli przedmiotem darowizny są środki pieniężne, uzupełnia się pole nr 7 - “środki pieniężne”. Natomiast, gdy darowiznę stanowi ruchomość, należy określić jej wartość rynkową i uwzględnić w ostatniej kolumnie formularza rynkową szacuje się na dzień otrzymania darowizny, porównując otrzymany przedmiot z innymi dostępnymi na rynku o podobnych kolumnie “Wielkość udziału nabytego z rzeczy lub w prawie majątkowym” podatnik zamieszcza informację, czy posiada pełne prawo do darowizny (zaznacza opcję 100%) czy tylko częściowe. Jeśli przedmiot darowizny został przekazany dwóm osobom, wówczas wpisuje się 50%, w kolumnie obok. W takim przypadku każda z osób obdarowanych musi złożyć oddzielną które nabyły przedsiębiorstwo w spadku są zwolnione z podatku - jednakże muszą dokonać zgłoszenia otrzymania darowizny w postaci własności przedsiębiorstwa na formularzu SD-ZP. Dokładne wskazówki, w artykule: Jak wygląda zgłoszenie o nabyciu własności przedsiębiorstwa? Część H - Dane dotyczące określenia stosunku pokrewieństwaWypełniając część H formularza SD-Z2, podatnik musi zachować dużą ostrożność. Należy tutaj określić stosunek pokrewieństwa, a więc kim jest obdarowany dla darczyńcy. W tym celu zaznacza się właściwą I - Sposób przekazania darowizny pieniężnejCzęść I formularza SD-Z2 wypełniana jest tylko wtedy, gdy przedmiotem darowizny są środki pieniężne. Istotne jest tutaj zaznaczenie, w jaki sposób pieniądze zostały przekazane obdarowanemu. Należy mieć na względzie, że przekazanie pieniędzy w darowiźnie nie powinno mieć formy gotówkowej. Bowiem w takiej sytuacji bez względu na to, kto przekazał darowiznę i w jakiej kwocie konieczne będzie odprowadzenie podatku do urzędu skarbowego. Ważne jest, by móc udokumentować wysokość darowizny, np. poprzez formularz J - Uwagi składającego zgłoszenieTa część może pozostać pusta. Jeśli jednak podatnik ma jakieś uwagi, na przykład chce podać adres do korespondencji, który nie jest tożsamy z adresem wskazanym w punkcie B formularza SD-Z2, dane te zamieszcza właśnie K - Podpis nabywcyCzęść K jest ostatnią wypełnianą przez podatnika częścią formularza SD-Z2. Należy tutaj wpisać datę wypełnienia deklaracji, imię i nazwisko wnioskodawcy oraz formularz SD-Z2 należy złożyć we właściwym urzędzie skarbowym. Można go dostarczyć osobiście, wysłać pocztą lub przekazać pocztą elektroniczną.
Wypłata dywidendy w formie rzeczowej generuje przychód podatkowy po stronie spółki wypłacającej. Jest on określany w wysokości dywidendy, chyba że wartość rynkowa świadczenia rzeczowego jest wyższa. Powstały w ten sposób przychód może zostać pomniejszony o koszty uzyskania przychodu. Pewnym zaskoczeniem może być zatem fakt
Wypełnij on-line Wersja: 6 | Pobrań: 175068 | Obowiązuje od: 2016-01-01 5 | Głosów: 117 Opis: SD-Z2 (6) (2020) Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych Formularz zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych składają: małżonek, zstępny, wstępny, rodzeństwo, pasierb, ojczym, macocha. Formularz SD-Z2 (6) należy złożyć w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego, o którym mowa w pkt 2-8 i ustawy, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Wypełniony druk należy złożyć w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego, właściwy w sprawie podatku od spadków i darowizn. W przypadku nabycia w drodze dziedziczenia należy podać dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku. W przypadku dziedziczenia, zapisu (zwykłego, windykacyjnego, dalszego), polecenia testamentowego lub zachowku należy wpisać dane spadkodawcy, w tym jego ostatni adres zamieszkania. Formularz SD-Z2 zastąpił wcześniej obowiązujący formularz SD-Z1. Za podanie nieprawdy lub zatajenie prawdy i przez to narażenie podatku na uszczuplenie grozi odpowiedzialność przewidziana w Kodeksie karnym skarbowym. Wzór obowiązuje od 1 stycznia 2016 roku. Zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych będzie można składać na wersji 5 do wyczerpania nakładów druków formularzy, jednak nie dłużej niż do dnia 30 czerwca 2016 r. Poradnik na podatek od darowizny a PIT Podstawa prawna: Art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (Dz. U. z 2015 r., poz. 2060). Cechy formularza: Formularze archiwalne: SD-Z2 (6) obowiązywał do dnia: 2016-01-01 SD-Z2 (5) obowiązywał do dnia: 2015-12-31 SD-Z2 (4) obowiązywał do dnia: 2014-10-24 Grupa formularzy: Bezpłatne formularze e-Deklaracje Typ sprawy Urząd i Izba Skarbowa Formularze bazowe Podatki, cła, akcyza Formularze urzędowe i sądowe Kategoria Urząd Moduły fillup Nota prawna: PAMIĘTAJ! Gdy wypełnisz formularz - przeczytaj go uważnie w wersji ostatecznej lub skonsultuj się ze specjalistą! Udostępnione przez nas wzory druków, formularzy, pism, deklaracji lub umów należy zawsze właściwie przetworzyć, uzupełnić lub dopasować do swojej sytuacji. Pamiętaj, że podpisując dokument kształtujesz nim swoje prawa lub obowiązki, zatem zachowaj należytą uwagę przy zmianach i jego wypełnianiu. Ze względu na niepowtarzalność każdej czynności, samodzielnie lub na podstawie opinii specjalisty musisz ocenić, czy wykorzystany formularz zastał zastosowany przez Ciebie odpowiednio do stanu faktycznego, prawnego lub zamierzonego celu. Format XML dla programistów: Komentarze użytkowników:
Czy kazdy jest zwolniony od podatku PSD?SD- Z2 (4) 3/4 Wielkosc udzialu nabytego w rzeczy lub w prawie majatkowym Wartosc rynkowa nabytej rzeczy lub nabytego prawa majatkowego (udzialu) w dniu Lp. Druk skladany jest do urzedu
W sierpniu 2006 r. odziedziczyłam po ojcu mieszkanie, lokaty w bankach i trochę antyków (meble, porcelana, bibeloty). Dopiero w tym roku przeprowadziłam postępowanie spadkowe, a teraz muszę jeszcze rozliczyć podatek, bo nie obejmuje mnie całkowite zwolnienie. Czy mam wpisywać w zeznaniu samo mieszkanie i pieniądze, czy także pozostałe rzeczy? Nie wiem, jak ocenić ich wartość. Czy muszę zlecić wycenę jakiemuś rzeczoznawcy, czy mogę wpisać jakąś orientacyjną wartość mieszkania i antyków? – pyta czytelniczka. Spadkobiercy często mają problem z oceną, ile warte są odziedziczone rzeczy, jeśli nie są to pieniądze. Nie tylko zresztą dla celów rozliczeń podatkowych. Wartość spadku ma znaczenie przy jego dziale, a także przy obliczaniu wartości zachowku. Przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn ( ) nie wymagają jednak zatrudniania specjalistów. Antyki czasami wolne od podatku Zacznijmy jednak od tego, że nie wszystkie rzeczy wchodzące w skład spadku trzeba zgłosić do opodatkowania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 9 przedmioty należące do wyposażenia mieszkania, meble, pościel, odzież, bielizna oraz narzędzia pracy przeznaczone do użytku w gospodarstwie domowym są zwolnione z podatku, gdy spadkobierca należy do I lub II grupy podatkowej (bliska i dalsza rodzina zmarłego; patrz ramka). Zwolnieniem objęte są także meble zabytkowe oraz inne zabytkowe ruchomości i kolekcje, ale tylko wtedy, gdy są wpisane do rejestru zabytków lub użyczone muzeum w celach naukowych lub wystawienniczych na minimum 2 lata. Tu nie ma znaczenia, czy i jakie pokrewieństwo łączyło spadkodawcę i spadkobiercę. Na marginesie dodajmy, że dzieła sztuki i rękopisy będące przedmiotem twórczości spadkodawcy także korzystają ze zwolnienia. To samo z materiałami bibliotecznymi, jeżeli spadkodawca zajmował się działalnością naukową, oświatową, artystyczną, literacką lub publicystyczną. Zabytkowa nieruchomość jest wolna od podatku spadkowego tylko wtedy, gdy nabywca należy do I lub II grupy podatkowej, a nieruchomość jest wpisana do rejestru zabytków i konserwowana zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z jakiej daty wartość Podstawę opodatkowania stanowi - zgodnie z art. 7 - wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Obowiązek podatkowy powstaje zaś z chwilą przyjęcia spadku. Mamy tu dwie różne daty: datę nabycia spadku i datę jego przyjęcia. Przyjęcie spadku to nie to samo co nabycie. Z przepisów kodeksu cywilnego wynika, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy, a dokładnie z dniem, w którym dowiedział się o tym, że jest spadkobiercą (art. 924 i 925 Ma jednak jeszcze sporo czasu na podjęcie decyzji, czy spadek przyjmuje (i w jaki sposób) czy też spadek odrzuca, bo np. scheda jest zadłużona. Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku powinno być złożone przed sądem lub notariuszem w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o nabyciu spadku. Brak w tym terminie jakiegokolwiek oświadczenia spadkobiercy jest równoznaczny z prostym przyjęciem przez niego spadku. To oznacza, że dopiero chwila złożenia oświadczenia o przyjęciu spadku lub chwila, w której upłynął termin do złożenia takiego oświadczenia jest chwilą powstania obowiązku podatkowego. Jest jednak jeszcze jedna możliwość, o której mowa w art. 6 ust. 4 jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Właśnie z takim przypadkiem mamy do czynienia u czytelniczki, która spadek nabyła w sierpniu 2006 r. jednak zostało to stwierdzone orzeczeniem sądu dopiero po sześciu latach, w 2013 r. Zatem obowiązek podatkowy powstał lub powstanie u niej z chwilą uprawomocnienia się tego orzeczenia. W tej sytuacji podstawą opodatkowania będzie czysta wartość mieszkania oraz innych nabytych rzeczy ustalona według stanu z dnia nabycia spadku w sierpniu 2006 r., a według cen z dnia uprawomocnienia orzeczenia sądu. Majątek jaki był, a nie jaki jest Może się zdarzyć, że w czasie między nabyciem spadku a dokonaniem jego wymiaru, odziedziczony majątek zostanie uszczuplony. Sprzedaż, podarowanie komuś rzeczy z masy spadkowej, ulepszenie ich lub uszkodzenia nie powinny mieć wpływu na wymiar podatku. Należy go liczyć według stanu z dnia nabycia, czyli tak, jakby nic nie ubyło ani nie przybyło. Inaczej jest tylko w przypadku, gdy ubytek rzeczy spowodowany został siłą wyższą np. pożarem, powodzią, kradzieżą. Wtedy do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru. Ewentualne odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru podatku. Pozostaje wyjaśnić, jak ustalić czystą wartość spadku. Z przepisów wynika, że jest to wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów. Zalicza się do nich wartość niespłaconych pożyczek, obciążeń z tytułu służebności, polecenia lub zapisy spadkodawcy, ale także koszty leczenia i opieki w czasie ostatniej choroby spadkodawcy, jeżeli nie zostały pokryte za jego życia i z jego majątku, koszty pogrzebu spadkodawcy, łącznie z nagrobkiem, w takim zakresie, w jakim koszty te odpowiadają zwyczajom przyjętym w danym środowisku, jeżeli nie zostały pokryte z majątku spadkodawcy, z zasiłku pogrzebowego lub nie zostały zwrócone w innej formie. Do długów i ciężarów należą także koszty postępowania spadkowego, wynagrodzenie wykonawcy testamentu, obowiązki wykonania zapisów i poleceń zamieszczonych w testamencie, wypłaty z tytułu zachowku oraz inne obowiązki wynikające z przepisów kodeksu cywilnego dotyczących spadków. Sprawdź, ile co kosztuje Wypełniając zeznanie o nabyciu rzeczy i praw majątkowych spadkobierca powinien wpisać osobno wartość rynkową nabytych rzeczy i praw majątkowych, a osobno długi i ciężary. Wartość rynkową rzeczy i praw majątkowych określa sam spadkobierca, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych (lokat) należy podać w wysokości tych wkładów. Jak ktoś bez specjalistycznej wiedzy ma określić wartość rynkową rzeczy lub praw majątkowych? Nie jest to łatwe, ale nie niemożliwe. Przepis nakazuje oprzeć się o przeciętne ceny stosowane w obrocie rzeczami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem ich miejsca położenia, stanu i stopnia zużycia, oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju, z dnia powstania obowiązku podatkowego. Trzeba zatem dowiedzieć się, ile kosztują na rynku rzeczy lub prawa podobne lub takie same. Można wertować ogłoszenia w prasie czy internecie, przejrzeć oferty na portalach aukcyjnych, skorzystać z internetowych wyceniarek. W przypadku antyków można poprosić o wstępną wycenę w antykwariacie. Ekspert wkroczy, gdy się nie zgodzisz z fiskusem Co się stanie, jeśli podatnik nie poda w zeznaniu wartości nabytych rzeczy lub praw majątkowych albo poda wartość niższą niż rynkowa? Urząd skarbowy prześle mu wezwanie do określenia wartości rynkowej lub podwyższenia podanej wartości. Wyznaczy na to termin nie krótszy niż 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie organ podatkowy poda wartość jaka - według jego własnej, wstępnej oceny - będzie wartością rynkową. I wtedy podatnik ma dwa wyjścia: zgodzić się z fiskusem i zapłacić podatek od wartości podanej przez niego albo zignorować jego sugestię. Może też dostarczyć ekspertyzę rzeczoznawcy, która określać będzie wartość rynkową nieruchomości, przedmiotów czy praw. Naczelnik urzędu skarbowego znowu dokona określenia wartości rynkowej, tym razem z uwzględnieniem dostarczonej przez nabywcę wyceny rzeczoznawcy lub też opinii biegłego, którego sam powoła. W tym drugim przypadku koszty sporządzenia opinii mogą obciążyć niepokornego podatnika, ale tylko wtedy, gdy wartość określona przy jej udziale różnić się będzie o więcej niż 33 proc. od wartości podanej przez podatnika. Do której grupy podatkowej należy spadkobierca Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy spadku do osoby, po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. 1) do grupy I zalicza się małżonka, zstępnych (dzieci, także przysposobione, wnuki, prawnuki), wstępnych (rodzice, dziadkowie, pradziadkowie), pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów; 2) do grupy II zalicza się zstępnych rodzeństwa (bratankowie, siostrzeńcy oraz ich dzieci, wnuki itd.), rodzeństwo rodziców (ciotki, wujowie, stryjowie), zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków (szwagrów), małżonków rodzeństwa małżonków, małżonków innych zstępnych. 3) do grupy III zalicza się innych nabywców, partnerów żyjących w nieformalnym związku. Osoby z I grupy podatkowej, które nabyły spadek po 31 grudnia 2006 r. nie muszą wcale płacić podatku, pod warunkiem, że nabycie spadku zgłoszą w urzędzie skarbowym. Grupę tę nazywa się potoczne "zerową grupa podatkową" Na podstawie art. 14 i 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn
Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o podatkach i darowiznach podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (tzw. czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Należy jednak pamiętać, że jeżeli przed dokonaniem wymiaru
Jest jeszcze jeden aspekt, w części G. SD-Z2 wpisuje się w kolumnie „Wartość rynkowa nabywanych rzeczy…” wartość rynkową nabytej rzeczy czy prawa, jeśli dany ciężar obciąża określoną rzecz tak, że zmniejsza jej wartość rynkową, zasadne byłoby uwzględnienie tego w tej wartości.